11

August

Maligayang pagbati!

Adlawan sa akong kauban sa balay karon. Hmmm, wala pa ko kapalit sa akong regalo niya. Problema nako kay lisod kaayo siya hatagan og regalo. Sa akong tan-aw man gud, naa na niya tanan.

Tuyok nalang sa ko sa siyudad pinangita og akong mahatag niya. Paglapas duha ka oras, hng uli ko. Akong dala, cake og tanom nga orchids. Pastilan! Unsaon ta man nga wa man jod koy lang nahuna-hunaan.

Nalipay ra man pod siya sa akong dala. Ang bulak, gibutang pod dayon niya sa patsada nga masetera at gi display sa niya sa salas.

Tja, tan-awon lang og mabuhi ba dugay ang tanom nga akong gihatag niya.

5

August

Umuulan

Pag gising ko ngayong umaga, umuulan na. Late na din ako bumangon. Nag inin muna ako ng konti kahit mula alas 9 ng umaga. Umalis na rin kasi si roommate ko. Hinihintay ko nalang edyo tumila ang ulan tapos lalabas na ako ng bahay. Kailangan ko mag pakita sa aking bagong prendo sa employment services. Nako, kung pwede nga lang, hindi na muna kaso, obligasyon ko ito dahil ako mismo ang umalis sa trabaho ko.

Patakaran kasi dito, na kapag huminto o nawalan ng trabaho ang isang mamamayan ay kailngan pumunta sa employment services para magpa rehistro na wala na ngang pinagkakakitaan ang mamamayan na ito. Tapos, ang gobyerno na ang magbabayad sa mga healt insurances at sila na rin ang mag dedesisyon kung may matatanggap na tulong ang taong iyon at higit sa lahat kung magkano ang matatanggap nito buwan-buwan.

Actually, di naman kalakihan ang halaga. Kung baga, tulong lang panawid gutom. Pero, pwede na rin, kesa walang pumapasok na pera sa pondo kada pasok ng buwan. Nakahanda na lahat ng dokumento ko. Ipapakita ko nalang sa kanila ito, at kung sa palagay nila ay kumpleto na ang mga forms ko, sabay isa submit ko na rin pagkatapos kong magawan ng kopya ang bawat dokumento.

OO, sine xerox ko lahat ng papeles ko. Panigurado lang naman. Para kung sakaling may hahanapin sila sa akin, ay may pruweba ako na nasa kanila na nga ito.

Patakaran ko dapat handa lagi. Siyempre, gerl skawt yata ako nung bata pa ako.

2

August

Makasapot!

Ambot!

Bitaw, nag laway ko aning cake sa akong silingan. Wala ko ka-kaon kay sa cake kay pastilan, almond ang isa ka ingredient. Allergic ko sa almonds!!! Sad Sad Sad Sad Sad Sad

29

July

Gustong-gusto

Tamang-tama ang tema ng Litratong Pinoy. Gustong-gusto! Gustong-gusto ko nang umuwi ulit sa Pinas. Matagal na rin akong hindi naka balik sa aking Inang bayan. Ganun talaga. Mahal kasi ang pamasahe sa eroplano. Kung maari lang talaga sana. Kaya habang hindi ako maka uwi, ang ginagawa ko nalang ay palaging nanonood ng teleserye online o di naman kaya ay nag aabang ako ng mga artistang nagko concert dito. Tulad nitong October – ay darating daw si Martin Nieverra sa Stuttgart at magko concert siya doon. Nagi-invite na ang mga kakilala ko na pumunta daw kami. Isang bus from Frankfurt am Main. Sama kayo?

Concert

5

July

Busy week…

Naglimpyo man gud ko sa akong kabinet. Nagpa-gawas pa ko dugang nga summer clothes. Naglabay sad ko old, as in really old winter stuff. Karon, gipahimoslan nako akong time kay wa pa man ko work. Inig balik nako work, which is i think sooner than later, wa na sad ko time ani para diri sa akong palasyo.

Asta diri sa akong blag-kabag, mahilom na sad ni, for sure. Pero, ayaw kaguol blag-kabag kay mo balik ra man jod ko ba. Bisan unsa mahitabo, suroyon ra sad taka.

27

June

Nahuman ra gyod!

Pastilan, nagka gubot mi sa among Barrio Fiesta. Makalingaw kaayo ang mga kuting beauties nga nag participate sa Little Miss Philippines Beauty Pageant. Nag expect ang organizers nga around 500 ang dadating. Pero, sa akong bana-bana mga 250 ka guest ang nakaabot. Daghan gihapon kung half sa expectations. Lipay biya pod ang tanan.

Naki cooperate din si mr Sunshine. Ang ganda ng weather nung Sabado. Umabot yata yun sa 28 degrees. Kaya success talaga ang mga food stalls sa labas ng hall.

23

May

Long vacation…

ahem, este… parang ganun na nga. Ni undang nako sa akong trabaho. Pahulay na ko sugod Hunyo. Busy sa ko sa preparation sa Barrio Fiesta. Pag katapos nito, basin larga sa ko kadyot. Pero dili ko kauli sa Pinas. Sayang pero wala man kop lete pauli. MAo nga diri lang sa ko suroy sa Alemanya. Basin diay ogma-puhon kabalik na sad ko sa Davao. Bisita lang.

Life is short, sabi nga nila. Kaya enjoy ko muna ako so called “freedom”. No need to get up in the wee hours of the morning to go to work. No more plastikan sa mga sispsip na kasamahan sa trabaho. No more war against the backbiting a***s sa kumpanya na aking pinapasukan noon. Hay…salamat naman at nakalabas na ako sa butas na iyon.

Ang kailangan ko naman harapin ngayon ay ang mga bruhang nasa employment services. Pero, go na rin. LAm nyo naman nasa buhay natin, kailangan natin ang mga pampa excite na ganito. Kaya, go Laks, go!

16

May

Burn out

Kakayanin ko kaya ito?

Nagpa plano akong huminto muna sa pagta-trabaho. Hanggang sa katapusan ng taon lang naman. Medyo kailangan ko lang naman ng pahinga. Masyado na kasing hectic sa trabaho. Lalo na double job ako. Halos wala na talaga akong tamang pahinga.

Ayon sa batas dito sa Almenya, hindi pwedeng magtrabaho ang isang tao ng diretso more than 10 hours. At kailangan meron ding gap na 12 hours bago magtrabaho ulit. Ibig sabihin kung shifting ang schedule ng work, hindi pwedeng lass than 12 hours ang gap within the last duty at sa susunod na duty ng isang tao.

Kaya lang, ang nangyayari sa akin, since dalawa ang trabaho ko, madalas i work straight 11 hours everyday tapos yung gap from one day to the next is also less than 12 hours na palagi. In the end, wala na akong tamang pahinga.

Nung nag request ako ng bakasyon, sabi ba naman ng isang employer ko di daw ako pwedeng magbakasyon kasi kulang sa tao. Madami na daw naunang nag request. Ayon, sa sama ng loob ko, nag desisyon ako. Mag re resign nalang muna ako.

Ready na ang lahat. Isa submit ko na lang ang resignation letter ko. Pero, tama nga ba ito? Kakayanin ko bang pumirme sa bahay ng anim na buwan? At ang pinaka malaking tanong, maka hanap pa kaya ako ng trabaho tulad ng trabaho ko ngayon? Habang napapalapit ang huling araw ng pasok ko, lalong kumakabog ang dibdib ko sa pangangamba. Mahirap na rin kasi maka kuha ng trabaho ngayon. Lalo na yung gusto ko talagang gawin. Pero, di bale. Si Lord na ang bahala sa akin.

14

May

Isang tulog na lang…

Oo, isang tulog nalang at pwede na akong kumain ulit. Hay… Maganda naman talaga ang mag fasting, para sa kalusugan — pero aaminin ko.. talagang sa isang linggong walang kain, na miss ko talaga ang ngumuya ng pagkain. Karne, salad, kanin, patatas at  isda… lahat sila!

Kagabi nanaginip ako na kumakain ako ng isda. Isda na may kamatis at itlog. Tapos mainit na kanin… hmmmm, tsalap!

Don’t get me wrong. Matatapos na nga ang fasting ko pero hindi pa naman ako pwedeng kumain agad ng kanin o karne. Pwede palang ako sa prutas. At siyempre, galon-galong liquid. Kahit ano huwag lang may gas. Sa unang dalawang araw lang din naman ito. Pagkatapos ay pwede nang dahan-dahan kumain rice, pasta, potato at eventually, meat.

Habang sinusulat ko ang entry na ito, kumakalam ang sikmura ko. Nako, may i get up muna ako to prepare my dinner. Sa ngayon, mainit at masarap na brocolli soup muna.

13

May

LP CHALLENGE: Estranghero

**STRANGER**

This week’s challenge: estranghero. Hmmm, esip-esip muna. Parang di ko yata ma picture kung paano ako maglalathala ng estranghero dito. Naisip ko, ito, sila muna. Talagang estranghero sila sa buhay ko. Di ko sila kilala. Random ko lang na kinunan ang mga taong ito sa isa sa mga biyahe ko.

Pag huhugas ng mga paa at kamay sa gilid ng Templo.

Ang ibig sabihin kaya nito ay simbolo ng pag lilinis sa sarili sa mga kasalanang nagawa ng tao? Kung gayon, palagay ko, kailangan ko mag mumog dito…hehehe. (joke -joke!)

Si Lolo na nag gagantsilyo

Nakaka aliw ang matandang ito. Mag hapon lang siyang naka upo dun sa sulok ng isang templo habang nag gagantsilyo. Hindi naman siya namama limos. Talagang tinatapos niya lang itong parang maliit na bag na ginagantsilyo niya. Actually, sa palagay ko, strap nalang ang kulang shoulder bag na siya ng bata. Way to go, Lolo!

LQ?

Ang dalawang ito, matagal silang naka upo lang doon sa may Lake sa Geneva. Di ko nga maintindihan kung lovers na nagkatampohan or talagang ini enjoy lang nila si Sunshine by the lake.