Tinawagan ako ng kaibigan kong Pinay para tanungin kung napanood ko daw ba yung awarding ng CNN 2009 Hero of the Year. Sabi ko, hindi pa at hindi ko nga alam na meron pala nun. Pinoy daw ang nanalo. Saan daw kaya nila makikita yun. Kaya hinanap ko agad sa malawak, masipot at masalimuot na mundo ng gagamba, hehehe. Ito ang nakita ko kanina.
Ang galing niya. Hanga talaga ako sa kanya. Sana hindi siya magbago. Sana ipagpatuloy niya ang katangi-tanging gawain na nasimulan niya at ng kanyang grupo.
Ang “kariton klasrum” – simple lang ang pakay. Maturuan ang mga bata na hindi kayang pumasok sa eskwelahan dahil sa kahirapan. Gumagala ang grupo ni Efren sa Cavite para maipamahagi sa mga batang ito ang napaka halagang biyaya. Ang kaalaman. Kasabay nito, namamahagi din sila ng kaunting meryenda para sa mga bata. Kapalit nito ang maging interesado sila na matuto.
Malapit na ang pasko. Malamang lahat kayo magiging busy sa holidays na darating. Maraming mga imbitasyon, handaan at sayahan kayong pupuntahan. Ako din… sana. Kaso, magta-trabaho ako. May duty ako buong Disyembre….huwaaaaaa!
A man and a woman were having dinner in an exclusive restaurant. The waitress, taking an order at another table noticed that the man was slowly sliding down his chair and under the table, while the whole time the woman was acting unconcerned.
The waitress watched as the man disappeared under the table. Still, the woman dining across from him remained calm, apparently unaware that her companion had disappeared.
After the waitress had finished taking the order, she came over and said to the woman, “Pardon me, madame, but I think your husband just slid under the table.”
The woman calmly looked up at her and replied firmly, “No he didn’t. He just walked in the door.”
Abot na diri sa Germany ang mga bagong bayani nila. Labing isang kababaihan na lumaban sa UEFA sa Finland. Hindi ako fan ng football, pero hanga ako sa pinakita ng team na galing. Teamwork at dedication at palagay ko kasama na rin ang pagmamahal nilang lahat sa laro at sa Bansa. Dala nila ang titulo paalis ng Aleman para makipag tunggali sa Helsinki. Sa tuwa ng nakararami, dinala din nila itong pauwi ng Germany. Pangatlong taon na magkasunod na naging tsampiyon ang mga kababaihang ito sa larangan ng futbol. Patunay lamang na hindi lang pabrika ng bata at lalong hindi lang taong bahay ang mga kababaihan. Galing…
Napungot ko. Kaning mga uwahing adlaw, wala ko kasabot sa akong gibati. Wala biya pod ko nag da-ot, naa ra man sad koy dinero, pero ambot ngano nga ang akong kasing-kasing naa sa hate mode karon.
Dili biya daghan ang rason ngano nga magul-anon ang tawo.
Una, wala’y dinero. Naa siguro sila’y gustong paliton, bayaran or di man gani kaha gusto apan kinahanglan nga mapalit, pero tungod kay wala ni usa ka singko nga libat, ayun, dali ra sila masuko, irritate o dili ba kaha mang luod. Kasabot ko ana nga paminaw kay dili lang ka-usa ko nabutang sa ingon ana nga lugar. Pastilan, lisod biya giyod. Pero, kung naa ang mga kamag anak or kaibigan, madaling kalimtan ang ingon ani ka gamay nga problema. Khibalo ko ani kay sauna nga bata pa ko, pastilan, halos taga adlaw sulod ko sa eskwela nga wala’y kaon. Dayon tulo ka kilometro ang lakbayon kay wala’y pamilete padulong sa eskwelahan. Pait biya pero na agwanta ra man pod namong mag igsuon. Kaming magsuon maglakaw sa daplin sa dalan nga bato-bato ug abog pa giyod kaayo. Magtalay nga orag hagdan. Kasagaran mag ki-at pa jud, bisag hapit na ma late sa pag eskwela. Pero naa sad mga adlaw nga dili mag tinggana’y sa paglakaw. Iya-iya mi ug huna-huna. Taga isa nag damgo nga maabot ra ang panahon nga dili na mi gutmon.
Kaluoy sa Ginoo, karon kami tanan manag igsuon maayo na biya ang kahimtang. Pero, ngano an nga magul-anon man ko karong mga panahuna? Kani ang dakong pangutana.
Ika duha, magul-anon ang tawo kung masakitan sila. Labi na kung sa ilang tan-aw mamatay na sila. Wala na sila’y tsansa pa nga ma buhi. Bisan unsa ka daghan sa kuwarta, ug gusto na jud ni lord nga kuhaon ta, wala nga kita’y mahimo pa. Kung dili man gani ang tawa mismo, basin iyang ka-anak o dili ba kaha, amigo/amiga. Lisod, pait ug pastilan laging guola. Pero wala man sab ko nag da-ot. Salamat sa Ginoo, ako uban sa akong pamilya, kaming tanan maayo pa ug pang kalawasan. Agi niai, nagpasalamat ko ug maayo sa Ginoo. Pero, ngano man lagi nga magul.-anon man ko aning niaging semana hangtud karon?
Ikaw, kahibawo ka ngano? Bitaw bi, hung-hongi kuno ko ngano.
Nakipag parte-han ako last weekend. Overnight yun kaya naman may i bring ako at si roommate ng mga sleeping bags namin at kanya-kanyang kumot at unan. Masaya naman. Nag enjoy lahat ng bisita, ( i think) at least hopefully lahat nga. May couple kasi na umuwi around midnight at may work pa daw sila the following morning.
Ako naman ang sinugod ko doon ay para makita at masubukan ang ganoong klaseng handaan dito sa Alemanya. Kasi hindi ko pa nagawang maki pagparty dito ng pa-morningan concept. Sa Pinas pa, madalas ganoon ang parties na napu puntahan ko doon. Kaya nung magka yayaan nga, ay A-OKAY naman ako. Si roommate naman ay nabitbit ko lang kasi wala naman pala siyang naka sched na gagawin for the weekend.
Ayun, enjoy naman talaga. Madaming fud. Masasarap pa lahat. Nagdatingan ang mga bisita ng pa konti-konti. Sunod-sunod naman. Nag start ng mgabandang alas dos ng hapon at pagdating ng bandang 6 pm halos lasing na ang karamihan. Komo nga ang party ay pa-morningan, hindi nahinto ang inuman ng 7pm, bagama’t nag tuloy-tuloy ito hanggang 4 a.m. the following day. Sus, may mga bagsak na ang mga ulo sa mesa at yung iba naman ay kung anu-ano na ang sinasabi. Perp sige pa rin ang ingay. Nagtaka nga ako at hindi nag reklamo ang mga kapitbahay sa ingay namin. Pero, siguro naka pag paalam na ang mga host namin na hanggang umaga ang party nila kaya quiet na lang ang mga neighbors.
Habang nagpapaka lasing ang iba ay nagka kantahan naman ang iilan. Meron din siyempreng mesa ang “tong-its” girls. May naghamon ng madjong pero yung mga hindi nag to tong-its, ay hindi naman marunong mag madjong, kaya hindi nalang inilabas ang madjong set. May nagyayang mag poker sa mga kalalakihan pero nauwi din sa inuman at kanya-kanyang digahan. Hindi nila kayang mag multi-tasking. Nahirapan yatang mag concentrate on drinking and playing cards at the same time. Tapos, siyempre meron pang usap-usapan, kaya ayun, naka isang game lang sila tapos inuman nalang talaga. Samantalang ang grupo ng tong-its na puro ka-babaihan, ayun, masaya naman. Naglalaro habang nag tutok-suhan, kumakain, at minsan kinakailangan pang tumayo sa mesa para mag serve ng fud and drinks sa mga mister nila, at naturalmente may kasama ding tsismisan all at the same time yan. The part i find really difficult to follow kasi pag nag tsismisan, you have to know the roots of the people or person whom they are talking about.Parang, ganito:
Aling M:Oy, alam niyo ba na si babae, na kapatid ni lalaki at pamangkin ni mang tony na asawa ni ate Linda ay napa uwi na? Nahuli sa city habang bumibili ng timapay pang baon sa connecting na trabaho. Ahemm, short-cut version lang po iyan, hehehe. O diva bongga!
Sobra. Kahit pala nasa malayong lugar na nag mga Pinoy, dala pa rin talaga nila ang kinagisnang kultura. Ang kapuna-puna pa talaga ay yung mga mister na Aleman ng mga pinay para na rin silang Pinoy kung makipag inuman, hahaha. Mukhang well trained na sila talaga. Pwede na kayong mag for good sa Pinas para mag buhay hari doon.
Ang masasabi ko lang: Welkam kababayan, welkam to our native ways…
Naka bakasyon ako ngayon, actually since almost a week na rin. La lang. Burn out daw! Actually, na ho home-sick ako. Ilang linggo na ri akong nangangarap na maka uwi ulit sa Pilipinas. Matagal-tagal na rin akong hindi nakaka- uwi.
Nung isang araw, nag presinta akong tumulong sa documentation work ng door to door delivery business ng isa pang Pinay na nakilala ko dito. Enjoy naman at dahil sa bayanihan lang iyon, libre naman ang isang kahon ko at naka pag ice cream pa ako. Ang pinaka mahalaga ay nag enjoy ako sa buong araw na iyon. Na wala panandalian ang pagka home-sick ko. Mga sandaling nakakapawi ng lungkot…ahem, yan ang nagdadala ng pahamak sa maraming buhay. photo source from here
Si missis na nalungkot nang umalis si mister papuntang ibang bansa para kumita, ayun nalungkot at nakahanap ng magpupuno ng panandaliang kaligayahan. Sa huli eh, naghiwalay sila ni mister. Pamilyar ba ang istorya? Oo, marami kasing ganyang kuwentong buhay dito.
Yung isang kasamahan namin sa pag tatapos ng shipment dun sa tinulungan ko, ang lalaki ay undocumented na nandito. Si misis naman eh may papel dahil nakapag asawa siya dati ng isang Aleman. Ngayong na divorce na sila nung Aleman, kinuhan ni misis ang kanyang unang asawa na Pinoy mula sa pinas. Nag TNT dito si mister. Sa kasawiang palad, nahuli si mister at napa uwi. So ang ginawa ni misis sumunod din siya sa Pinas at pinakasalan ang mister niya. Bagama’t Aleman na si misis, hindi nagtagal ay naka balik si mister dito. Subalit naiwan na ang puso niya sa Pinas. May nakilala pala siya doon. Nung mga panahong nalungkot, na depress at nangulila sa mag-iina niya, nakilala niya ang isang dalagang maalalahanin at mapag mahal. Natutunan itong mahalin ni mister at nagkaroon na sila ng relasyon.
Subalit dumating na ang panahon na kailangan nang bumalik ni mister dito sa Alemanya – sa kanyang tunay na pamilya. Nag dalawang isip si mister, dahil nga napamahal na sa kanya ang dalaga. Pero, bumalik naman siya ulit dito sa Alemanya. Subalit nangibabaw ang lungkot at pangungulila niya sa dalagang nakilala at naging kasintahan sa Pinas.
Makalipas ang 2 buwan, umuwi ulit si mister. Nag desisyon siyang iwanan ang kanyang mag-iina dito sa Alemanya. Pinag palit niya ito sa dalagang nakilala sa Pinas.
Pamilyar ba sa inyo ang istoryang ganito? Madalas nating naririnig ito – mga kuwentong OFW. Mga pamilyang nagkakahiwalay dahil sa pangarap na maahon sa kahirapan ang buong pamilya ay nangingibang nayan ang isang miyembro. Hanggang sa mawasak na nga ang buong puno’t-dahilan ng sakripisyo. Ang tao kasi nga naman talaga. ay marupok, mapangahas at madaling mawala sa sarili sa ngalan ng pag ibig.
Nag Beatles mania kami ng ka roommmate ko. Pinanood namin ang Beatles Anthology the whole night. Walastik! Ang tindi pala talaga ng naging epekto ng Beatles sa mga kababaihan at (take note!) kalalakihan sa buong mundo. Hababng pinapanood ko ang The Beatles Anthology, kini-kilabutan ako. Magaling nga naman talaga sila. Pero kung tutuusin, ang mga lyrics ng kanta nila ay sadyang simple lamang. Mga kyut lang silang apat panoorin. Mga school boys ang dating at natural lang na maloka ang mga dalaga, ina, tita, at lola. At hindi lang ang female gender ang naloka sa kanila. Oww.. diva bongga!
Ang pinaka unang performance pala ng Beatles ay sa Hamburg, Germany, noong Agosto 18, 1960 sa Reeperbahn, Hamburg, Germnay. Doon unang nag perform ang grupong BEATLES. Sina John Lennon (rhythm/ vocals), Paul McCartney (rhythm/vocals), George Harrison (lead/ vocals), Stuart Sutcliffe (bass/vocals) and Pete Best (drums). Pinalitan ni Ringo Starr si Pete Best noong Agosto 16, 1962. Nagsimula na rin silang mag rekord ng kanta tulad ng mga “Love Me Do” at “P.S. I Love You”. Inilabas din ang “I Remember You” at “Please Please Me b/w Ask Me Why sa Amerika noong 25 February 1963. At makaraan ang isang taon, Pebrero 9, 1964, lumabas ang The Beatles sa The Ed Sullivan Show sa New York. Read more here.
Dumalaw din pala sila sa Pinas, pero hindi yata naging maganda ang pag punta nila doon sa ating Bayan. Nakakahiya naman talaga ang ginawa ng ilang taong nasa kapangyarihan noong panahon na iyon.
Basahin niyo dito ang naka lagay sa diyaryo nung mga panahon na iyon dito. Meron naman ding mga nakaalala sa pangyayari noong mga panahon na iyon. Hindi lang kuro-kuro kundi talagang nandun daw sila mismo sa concert. Pwede niyo pong basahin din dito .
Sa Anthology nila narinig ko ang mga kanta ng Beatles na hindi ko pa narinig noon. Grabe, ang dami pala. Nakaka hya mang aminin pero, totoo, iilan lang sa kanta ng Beatles ang alam ko. Yeterday, Yellow Submarine, Hey Jude, Here Comes The Sun, Here There and Everywhere, Something and Revolution to name some.
Ang mga kanta tulad ng Paper Back Writer at Oh! Darling . . . ngeee! never heard Pero gusto ko rin yung mga kanta.
Kung gusto niyo mapanood ang Anthology, pwede niyo panoorin sa You Tube o kaya dito, pero meron din yatang nabibiling VHS tape nito kasi yung inuwi ni roommate ay naka VHS na.
O, bakit naman daw nag post ako nito? Kasi, naisip ko lang, July 4, 1966 nangyari ang insidente. Pero hanggang ngayon, masakit pa ring pakinggan ang sinabi nila. Sa totoo lang, hindi po iyon gawa ng lahat ng Filipinos o nang buong Pilipinas. Gawa po iyon ng ilang tao na sa kasamaang palad ay namuno ng Bansa namin. Nakaka inis talaga!
Inaamin ko naman na medyo nadagdagan ang timbang ko mula nung dumating ako dito sa Alemanya. Anong magagawa ko, eh ang diet na kinasayan ko sa Pinas ay hindi yata pwede dito. Bakit kamo? Kasi sa Pinas, kahit ano pa ang kainin ko, madali itong ma burn dahil sa sobrang init ng weather doon. Plus, I was always on the move there. Hindi ako nakaka afford ma upo sa harap ng computer the whole days with lots of junk foods as my gasoline to continue working.
Sabi ng food nutritionist ko, dapat daw mag FOOD COMBINING DIET ako. Huh! Ano naman yun? Pinaliwanag niya sa akin at sa pagkaka intindi ko eh I should eat a balanced diet. Okay, parang maliit pa ako yan na ang tinuro sa akin ng mga magulang ko. Pati ng mga naging Guro ko noong nag aaral pa ako. So ginawa ko, hinanap ko sa internet kung an nga ba talaga ito.
Sabi dito:
“How Food Combining works
* You can eat what you want.
* You can eat how much you want.
* You can combine food but never protein and carbohydrate.
Please combine only the food of two neighboring groups: Protein and Neutral, or Neutral and Carbohydrate.
Never combine food of the two distant groups: Never eat Protein and Carbohydrate at the same time!
You can eat Protein and Carbohydrate one after the other, of course. But be sure that there are at least three hours between eating food with protein and eating food with carbohydrate – to give your body enough time first to digest one food sufficiently before the next food comes which requires another way of digestion.
Why Food Combining works
Food Combining is derived from the biochemistry of our body which has two different ways of pre-digestion:
for protein and, on the other hand, for carbohydrate:
Carbohydrate is predigested in our mouth with help of the alcalic saliva,
Protein is predigested in our stomach with help of the acid gastric fluid.” Source: Food Combining
Sa isip ko, akala ko pwede namang gawin ito. Pero nung makita ko na ang listahan ng proteins, neutral at carbo products, nakita ko na hindi ka pwedeng kumain ng karne with rice at the same time. Bawal din ang Spaghetti with tomato sauce at lalong bawal ang egg with potatoes or rice. Ngeek!
Para sa mga katulad ko na Kayumanggi ang kulay ng balat, kahit na ba, i sampal ko sa kanila ang aking pasaporte na nagsasabing Aleman ako, sa isip at tingin nila sa akin ay estranghero pa rin ako. May mga panahon na dead-ma ako sa mga di kaakit-akit na tingin ng mga tao, pero may mga oras o panahon naman din na nanggi-gigil ako sa mga pangungutya ng ilang ignoranteng maputlang baka na nakakasalubong ko.
Pero ang mas higit na kinaiinisan ko ay yung mga Pinoy na palibhasa ay nagpalit na ng hawak ng kulay ng passport, eh akala mo kung sino na kung mag salita.
Sabi ng isang Pinay: “Hmmhp!, inis talaga ako sa asal ng mga Pilipino. Maingay sila kahit nasa public na lugar, (i.e. restaurants or mall). Buti nalang German na ako!”
Hello!?! As if naman pagnakita ka ng mga totoong Aleman eh sasabihin nilang hindi ka Asian. Eh sa kulay palang ng balat mo at sa pagka pango ng ilong mo, obvious na ang totoong buto at balat mo! Para kang langaw na naka patong sa napaka bantot at pinapa ligran ng Bangaw na kalabaw Nyet ka!
on 
on 
on 
; ?>/img/FurlIt.png){kind=small}